miércoles, 5 de agosto de 2009

¿Quieres conocerme un poco más? (1ª parte)


¡¡Hola mis niñas!!

Desde aquí quiero agradeceros la buena acogida que está teniendo el post ¿Quieres conocerme un poco más?, he recibido un gran número de preguntas de lo más variadas y espero que sigáis participando.


Venga, va, empecemos y ... ¡¡al ataque!!

ARI- A veces en los outfits comentas que para trabajar no te gusta ir muy llamativa y yo quiero saber en que trabajas (lo que se pueda contar). Por lo demás eres tan abierta que no se que preguntar.


Trabajo en una entidad bancaria por lo hay estilismos que los reservo únicamente para el fin de semana o época de vacaciones. Las prendas más cortas (shorts, vestidos o faldas) están totalmente descartadas.


Aunque algunas penséis lo contrario tengo que decir que mis looks diarios son adecuados para mi puesto de trabajo, la manera de vestir en Menorca y más en un pueblecito pequeño es más desenfadado que lo que pueda ser en la península, por ejemplo.

CRIS M- ¿Porqué el nombre de Jewel?


Hará unos 6/7 años empecé mi andadura en internet visitando asiduamente varios foros de moda. Jewel era mi seudónimo en ellos ¿el porque de la elección de este nombre? pues muy simple y, la verdad, no tiene nada de especial, una de mis aficiones es la música, desde niña he crecido escuchándola y considero que es algo imprescindible en mi día a día, que me hace sentir bien. En aquellos entonces era una fan de una cantante de country llamada
Jewel y de ahí mi seudónimo.

Y aunque la historia sea simple y hasta aburrida este nombre se ha convertido en algo muy especial para mi. Algunas chicas me han comentado por mail que les resulta difícil llamarme María (mi nombre "real") en vez de Jewel. Es algo que comprendo y que acepto encantada, me siento tan identificada con este nombre que para mi es como si fuera propio. Jewel o María, da igual como queráis llamarme, las dos soy yo.

MARIA- Como ya has comentado en alguna ocasión llevas ya casi 10 años casada ¿te has planteado aumentar la família? ¿te gustaría tener una minijewel para transmitirle tu pasión por la moda?


Sí ¡¡hay que ver como pasa el tiempo!! el próximo 25 de septiembre cumpliremos nuestro 10º aniversario de boda, a pesar de ello no nos planteamos tener un hijo aunque se de dos (lo digo por mi madre y mi hermana) que estarían encantadas.


Desde niña he tenido las ideas muy claras, hace muchísimos años que digo que no quiero tener hijos y me mantengo en mi decisión. Me parece estupendo las parejas que deciden formar una família aunque no es nuestro caso, aunque nunca sabes, las vida da muchas vuelta y no quiero decir firmemente "de esta agua no beberé", nunca se sabe ... aunque lo veo complicado
.

Que conste que me encantan los niños, adoro mis sobrinos, por ejemplo me encanta jugar con mi ahijada de 2 añitos, pero una cosa es estar con ellos sólo un ratito y otra muy diferente es tener uno propio.

WEYSA- No se si te la habrán hecho ya pero me gustaría saber a que te dedicas profesionalemente y si tiene relación con la moda.


Tal como he comentado a Ari (primera pregunta), trabajo en una entidad bancaria, vamos que nada tiene que ver con mi pasión por la moda.
Aún así es un trabajo que me gusta, además me da una gran estabilidad y un horario muy agradecido (sólo de mañanas) lo que me permite el suficiente tiempo libre para dedicarlo a mis aficiones, especialmente mi blog.

FIRA- Je je, que mona de peque ¡¡has cambiado un montón!! permitirme decirme que estás más guapa ahora.


Ay, mi niña, si es que eres un encanto, muchas gracias por tu comentario.
ver fotos de hace años tanto para ver como Para bien o para mal todas cambiamos a lo largo de los años, me resulta divertidísimoevolucionamos como para rememorar viejos tiempos.

ANONIMO- Espero que no te moleste mi pregunta. ¿Como pasaste de un look tan poco femenino al que tienes ahora? ¿a que edad más o menos fue?


No me molesta en absoluto, es más el algo que veo obvio y, si me hubieses conocido de niña, aún te sorprendería más el cambio.


Tuve una infancia muy feliz aunque destaqué por ser muy poco femenina, para decirlo de manera más común era un auténtico "marimacho", je, je ... para que negarlo. Mi look era de todo menos femenino ¿llevar un vestido? ¡¡ni loca!! y el corte de pelo siempre a lo chico, cómodo y "poco favorecedor". Fan absoluta del fútbol y una gran practicante de éste deporte ¿os acordáis cuando en el colegio se tenían que hacer los dos equipos contricantes y dos de vuestros compañeros elegían quien jugaría en cada bando? pues a mi siempre me escogían de las primeras(tanto entre chicos y chicas) y es que se me daba realmente bien.


Recuerdo que mi madre me prohibía ir a jugar con los niños fuera del colegio por lo que yo le decía que me iba a casa de una amiga cuando en realidad estaba en el campo de fútbol con todos mis amigos jugando un partidillo.


¿Que cuando dejé de ser "poco femenina" para convertirme en "una presumida sin remedio"? cuando empecé "a ser mujer", a los 13 años años, empecé a arreglarme, a necesitar verme más femenina, a los dos años, cuando salí con mi primer y único novio (mi marido) empecé a pintarme ¡¡y hasta ahora!!



Pues nada, chicas, creo que ya es suficiente por hoy aunque no os perdáis las próximas actualizaciones que aún me quedan muchas preguntas que contestar.

Animaros a todas a que sigáis participando ya que me lo estoy pasando en grande.


¡¡Mil besos!!

15 comentarios:

  1. q guay saber cositas nuevas de ti! a mi no se me okurre nada por preguntarte...te saludan por la calle?? porq somos muchas las q te seguimos y usamos ideas tuyas en nuestros looks ;) ah! supongo q estaras muy liada, pero si sacas un ratillo me gustaria q publicaras un post sobre tu rinconcito de restauracion (tienes cantidad de maquillaje por lo q se ve!!) y seguro veo algo q no conozco y de lo q me enamoro. gracias!! Davinia.

    ResponderSuprimir
  2. Pues jamás había pensado q viniera por una cantante! siempre he pensado q venía por "joya", jeje! A mí me pasa igual, a veces me llaman Rahpunen, pero como el nombre lo inventé yo y soy la única q hay pues no me molesta, jeje!

    Respecto a lo de los niños, tp imaginaba q no quisieras tenerlos.. pensaba q después de 10 años casada pues era cuestión de tiempo, no te hacía como una chica q no quisiera tenerlos! como siempre te veo tan maternal con los niños de tu familia.. además te imagino disfrutando un montón comprando ropa para tu bebé.. no sé son ideas q una se hace sola al ver a diario a una persona q en el fondo no conoce, es interesante este juego de preguntas y respuestas pq descubres un montón de cosas q alomejor jamás habrías preguntado..

    Yo tb fuí una marimacho, sobre todo entre los 11 y 12 años q jugaba a futbol, hacía kick boxing.. luego a los 13 o así como tú cambié radicalmente!!

    Me ha gustado saber más de ti, seguiré leyendo!!

    ResponderSuprimir
  3. Muchas gracias maja por poner este tipo de posts, me ha encantado leerlo, asi podemos conocer mas cosas pq como quien dice nos vemos todos los dias, un beso guapa y esperando la segunda parte :) Un besooo!!!

    ResponderSuprimir
  4. He entendido que empezaste con tu novio ¿con 15 años?.Entonces ¿él que tenía, 29? Debió de ser todo un impacto para tus padres, ¿no? Perdona si me meto donde no me llaman pero a mi personalmente me da algo si mi niña me viene un hombre de casi 30!!

    ResponderSuprimir
  5. hola! muchas gracias por abrirte y compartir todas esas cosas tan personales de tí..sigue siendo tan maja!! muchos besitos.

    ResponderSuprimir
  6. me esta encantando conocer un poco mas de ti.
    Yo tambien tuve una epoca descuidada pero cambie mas tarde, a los 16 mas o menos y todavia estoy intentando encontrar mi propio estilo :$

    ResponderSuprimir
  7. Ohhhh, me ha encantado el post con toda esta informacion tuya tan personal, pero que a la vez hace que conozcamos tu vida. Un besito!

    ResponderSuprimir
  8. Muy interesante, esto te hace mas cercana :)

    ResponderSuprimir
  9. Adoro tu blog, adoro la moda y adoro los zapatos. Pero mi ex-pareja siempre me decía que no me comprase nada más que ya tenía demasiado. ¿No te dice nada tu marido cuando te ve cargadita de bolsas? Yo le dije al mio que quería un vestidor y me dijo que ni de casualidad...

    ResponderSuprimir
  10. Eres muy sincera y cercana, me gusta tu personalidad, tu forma de decir las cosas, sencillas, afables y divertidas, como tus look, es verdad la personalidad va por fuera y por dentro

    ResponderSuprimir
  11. Perfecte idò!!
    A partir d'ara et diré Maria.
    Ei!! dilluns vaig passar per Ferreries devers les 19:30h i em va semblar veure't córrer pel polígon!!
    Em va fer molta il.lusió!!

    ResponderSuprimir
  12. Me gusto muchisimo leerte en este post y seguro que me gustaran los proximos, es una forma muy buena de acercarnos mas, besotes!

    ResponderSuprimir
  13. Me ha encantado este post María! Y qué fuerte, yo tenía una cinta de Jewel de pequeña, hace como 10 años Y TAMBIÉN ERA SUPER FAN! En serio, y tú con tu post me la has recordado y estoy viendo videos en youtube y me emociono y todo!!!! :) me encanta el poder de la música...

    Un beso muy grande y gracias por dejarnos conocerte un poco más. :)

    ResponderSuprimir
  14. Wapa! me encanta tu blogg, cada dia reservo un ratito para mirarlo aunque sea nueva admiradora tuya...me encanta tu enfoque sobre la moda, diferente y desenfadado...por cierto posas como toda una profesional. Has heco algun desfile o trabajillo? Besitos!

    ResponderSuprimir
  15. Acabo de leer este post... que gusto encontrar a alguien que tampoco quiere tener hijos, señor.
    La gente me mete una caña por eso....

    ResponderSuprimir

¡¡No te vayas sin opinar!!